به گزارش خبرنگار میراثآریا، در حالی که «ماچو پیچو» ـ دژ باستانی امپراتوری اینکاها و یکی از شناختهشدهترین مقاصد گردشگری جهان ـ سالانه میزبان میلیونها گردشگر است، افزایش فشار گردشگری، نارسایی زیرساختها و بیثباتی مدیریتی در پرو، آینده این میراث جهانی را در هالهای از نگرانی قرار داده است.
بنیاد جهانی «نیو سون واندرز» که در سال ۲۰۰۷ ماچو پیچو را در فهرست «عجایب هفتگانه جدید جهان» قرار داد، اکنون با ابراز نگرانی از روند موجود، پیشنهاد همکاری مستقیم با مقامهای پرو برای بازآرایی نظام مدیریت گردشگری این محوطه را مطرح کرده است.
ژان پل دِ لا فونته، مدیر این بنیاد، در جریان سفر خود به پرو برای دیدار با مسئولان گردشگری این کشور تصریح کرد که از زمان هشدار رسمی سال گذشته تاکنون، «هیچ پیشرفت ملموسی» در وضعیت این محوطه تاریخی مشاهده نشده و مشکلات بازدیدکنندگان همچنان پابرجاست.
به گفته او، ازدحام فزاینده گردشگران، صفهای طولانی، ضعف خدمات حملونقل و ناتوانی در مدیریت پایدار گردشگری، تجربه بازدید از یکی از مهمترین آثار تمدنی جهان را برای بسیاری از گردشگران به تجربهای فرساینده و ناامیدکننده تبدیل کرده است.
دِ لا فونته، وضعیت کنونی را نتیجه «فلج سیاسی» در پرو دانست؛ کشوری که طی یک دهه اخیر با بیثباتی گسترده سیاسی و تغییرات مکرر دولتها مواجه بوده است. پرو اکنون در آستانه دور دوم انتخابات ریاستجمهوری قرار دارد و قرار است هفتم ژوئن، رئیسجمهوری جدید این کشور انتخاب شود؛ انتخاباتی که میتواند مسیر سیاستگذاری گردشگری و میراثفرهنگی این کشور را نیز تحت تاثیر قرار دهد.
مدیر بنیاد نیو سون واندرز تاکید کرد که این نهاد در شرایط فعلی قصد ندارد عنوان «عجایب هفتگانه جدید جهان» را از ماچو پیچو سلب کند، اما هشدار داد که ادامه روند موجود میتواند اعتبار جهانی این مقصد تاریخی را تضعیف کند.
او اظهار کرد: گردشگران با رویای دیدن یکی از شگفتیهای جهان به ماچو پیچو سفر میکنند، اما برای بسیاری، این رویا به تدریج در حال تبدیل شدن به کابوس است.
ماچو پیچو که در قرن پانزدهم میلادی بهعنوان یکی از مهمترین مراکز تمدن اینکا ساخته شد، در سال ۱۹۸۳ در فهرست میراثجهانی یونسکو ثبت شد و سپس در سال ۲۰۰۷ در رایگیری جهانی این بنیاد بهعنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید جهان شناخته شد.
با این حال، رشد شتابان گردشگری در دو دهه اخیر، بدون توسعه متوازن زیرساختهای حملونقل، خدمات عمومی و نظام حفاظت پایدار، اکنون این محوطه تاریخی را با چالشهای پیچیدهای مواجه کرده است؛ چالشهایی که کارشناسان میراثفرهنگی از آن بهعنوان نمونهای از «فشار بیشگردشگری» بر آثار تاریخی یاد میکنند.
دِ لا فونته در پایان ابراز امیدواری کرد دولت آینده پرو با رویکردی راهبردی، زمینه همکاری با نهادهای بینالمللی را برای نجات و بازتعریف الگوی مدیریت ماچو پیچو فراهم کند؛ اقدامی که به گفته او میتواند این محوطه را از وضعیت بحرانی کنونی خارج کرده و دوباره به الگویی موفق در مدیریت میراث جهانی بدل سازد.
انتهای پیام/
