به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از گجت نیوز، اگر خورشید ناگهان ناپدید شود چه اتفاقی برای زمین میافتد؟ دانشمندان پیشبینی میکنند که سیاره ما به سرعت وارد دورانی از تاریکی و یخبندان مرگبار خواهد شد.
خورشید، ستاره اصلی منظومه شمسی، برای میلیاردها سال منبع حیات و انرژی بر روی زمین بوده است. اما تصور کنید این منبع ناگهان ناپدید شود؛ سرنوشت زمین و میلیاردها موجود زنده چه خواهد بود؟
سناریویی که از نظر علمی بعید به نظر میرسد، اما بررسی آن میتواند درک ما را از پیوندهای حیاتی منظومه شمسی عمیقتر کند و چالشهای زندگی بدون خورشید را روشن سازد.
نخستین لحظات پس از ناپدید شدن خورشید
در صورت ناپدید شدن خورشید، زمین برای حداقل ۸ دقیقه و ۲۰ ثانیه متوجه این فاجعه نخواهد شد؛ این مدت زمان لازم برای رسیدن نور خورشید به زمین است.
پس از این تأخیر، تاریکی ناگهانی زمین را فرا میگیرد. ماه که نور خود را از خورشید میگیرد، کاملاً تاریک میشود، اما ستارگان دوردست همچنان در آسمان قابل مشاهده خواهند بود.
به گفته تیموتی کرونین، استاد علوم اتمسفری در MIT، بدون جرم و گرانش خورشید که سیارات را در مدار خود نگه میدارد، «همه سیارات در جهت حرکت فعلی خود به فضا پرتاب خواهند شد».
یخبندان جهانی و مرگ حیات گیاهی
بدون نور خورشید، فرآیندهای حیاتی مانند رشد غذا بسیار پیچیده میشوند. ارگانیسمهای فتوسنتزکننده فوراً نابود خواهند شد و اکثر گیاهان، مگر آنهایی که تحت نور مصنوعی رشد میکنند، به سرعت از بین میروند.
مایکل سامرز، استاد نجوم از دانشگاه جرج میسون، بیان میکند که قارچها که از مواد مرده یا زنده تغذیه میکنند، احتمالاً از کمبود غذا نمیمیرند، بلکه قربانی سرمای شدید میشوند.
زمین به سرعت سرد میشود. به گفته سامرز، دمای زمین در هر دوره ۲۴ ساعته تقریباً ۲۰ درجه سلسیوس کاهش مییابد.
او میگوید: «این اتفاق تقریباً تمام دنیا را در عرض تنها دو تا سه روز به دمای زیر صفر میکشاند.» در حالی که برکههای کوچک ممکن است ظرف یک هفته یخ بزنند، دریاچهها هفتهها یا ماهها دوام میآورند.
اقیانوسها برای سالها، شاید دههها، به صورت مایع باقی بمانند. حتی در عمیقترین نقاط اقیانوس که آتشفشانهای زیردریایی وجود دارند، آب میتواند تا میلیاردها سال گرم و مایع بماند.
زمین در نهایت به دمایی بسیار سردتر از پلوتو (منفی ۲۴۰ درجه سلسیوس) میرسد، اما به دلیل گرمای باقیمانده از بیگ بنگ، هرگز به صفر مطلق (منفی ۲۷۳ درجه سلسیوس) نخواهد رسید.
موجودات بازمانده: امیدهای کوچک در سرمای مطلق
در چنین دمای فوقالعاده سردی، تمدن انسانی و بخش اعظم حیات تقریباً بهطور قطع فرو خواهد پاشید. کرونین میگوید: «قابل تصور است که مردم بتوانند در غارها، با استفاده از انرژی زمینگرمایی یا هستهای و گیاهانی که زیر نور مصنوعی رشد کردهاند، زنده بمانند، اما این یک رویداد انقراض است که تمام رویدادهای دیگر را ناچیز جلوه میدهد.»
اما چه موجوداتی ممکن است زنده بمانند؟ یکی از آنها ممکن است حیوانات میکروسکوپی به نام تاردگیرادها (خرسهای آبی) باشند.
سامرز آنها را «موجوداتی زشت اما مقاوم در برابر مرگ» توصیف میکند. آنها میتوانند در برابر تابش یا غوطهوری در الکل مقاومت کنند و همچنان زنده بمانند.
همچنین، باکتریهایی که نیازی به فتوسنتز ندارند، مانند انواع موجود در اطراف دریچههای هیدروترمال عمیق اقیانوسی، احتمالاً زنده میمانند. این میکروبها از شیمیسنتز برای تغذیه از پیوندهای شیمیایی در سنگها و مواد معدنی استفاده میکنند.
سرنوشت واقعی خورشید: فاجعهای در آینده دور
خوشبختانه برای بشریت، هیچ دلیلی وجود ندارد که ناپدید شدن خورشید را باور کنیم. با این حال، خورشید در نهایت خواهد مرد.
این ستاره برای حدود ۵ میلیارد سال دیگر به تولید گرما و نور ادامه میدهد، اما پس از اتمام سوختش، به یک غول سرخ تبدیل میشود و عطارد و ناهید و شاید حتی زمین را میبلعد.
با این وجود، انسانها احتمالاً تا آن زمان دوام نخواهند آورد؛ انتظار میرود افزایش تدریجی درخشندگی خورشید، اقیانوسهای زمین را در کمی بیش از یک میلیارد سال آینده تبخیر کند.
