تب بیتکوین در گوگل فروکش کرد | سایه ترس بر بازار رمزارزها
بیخیالی در دقیقه ۹۰؛ چرا سازمان لیگ به پرسپولیس، گلگهر و چادرملو نامه نمیزند؟
واکنش جالب علی پروین به تساوی مقابل بلژیک
شروع لیگ برتر فوتبال ایران با ۱۸ تیم؛ رقابت سه تیم برای سهمیه آسیا
مسی به رکورد علی دایی هم رحم نکرد
پرسپولیس در تله قرارداد اوسمار گرفتار شد/ چه کسی برنده این بازی حقوقی است؟
امباپه در تعقیبِ مسی/ ستاره فرانسوی به رکورد کلوزه رسید
پیام خاص شکیرا برای مسی/ستاره آرژانتین رکوردشکنی کرد
وزیر ارتباطات: اقتصاد فضایی از اولویتهای دولت است
زنان باردار در معرض ۴۵ ماده شیمیایی رایج قرار دارند
وزارت بهداشت هشدار داد؛ خطر فاسد شدن غذاهای نذری در گرمای هوا
تشریح وضعیت تولید داروهای ایرانی
بلندترین شب سال، کوتاهترین فاصله با یک رسم هزارانساله است. شب یلدا در ایران، آیینی است که هشت هزار سال پیش باستانیان ما برای پاسداشت نور و امید برپا کردند؛ شبی که مرز میان تاریکی و روشنایی است و ایرانیان با گردهمآیی، داستانگویی و مهرورزی، آن را جشن میگیرند. این رسم، امروز نهفقط یک سنت، بلکه بخشی از هویت فرهنگی ایرانیان است.
سومین کارگاه آموزشی دومین دوره سوگواره ملی هنر و اندیشه عاشورایی با عنوان «کارگاه تخصصی عکاسی اربعین» به همت معاونت فرهنگی و دانشجویی دانشگاه هنر و اندیشه اسلامی و انجمن علمی دانشجوییِ عکس این دانشگاه با مشارکت ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان قم برگزار شد.
اگر طرز تهیه سبزیپلو با ماهی را با استفاده از سبزیهای تازه و برنج زعفرانی بهدرستی یاد بگیرید، یکی از محبوبترین غذاهای سنتی ایران را آموختهاید. عطر و طعم بینظیر این غذا، یادآور مهمانیهای خانوادگی و دورهمیهای بهیادماندنی است. در این نوشتار، با آموزش سبزی پلو با ماهی، فوتوفن این غذای خوشطعم و خوشعطر را به شما یاد میدهیم تا در کنار عزیزانتان غذایی خوشمزه و لذیذ میل کنید. دستور پخت مرحلهبهمرحله و طرز تهیه سبزیپلو بهشرح زیر است.
یکی از باشکوهترین آیین های ایرانی در کردستان، مراسم دف نوازی پالنگان است که همهساله در روستای پلکانی پالنگان کامیاران برگزار میشود. جشن هزار دف از جاذبههای گردشگری فرهنگی این منطقه است که با حضور و همراهی مردم بومی و نوازندگانی از سراسر ایران، تصویری زنده از غنای هنری و فرهنگی غرب کشورمان ارائه میدهد. این مراسم نهتنها نمایش هنر دف نوازی کردستان، بلکه زبانی گویا و میراثی زنده از آیینهای عرفانی و شکوه همدلی ایرانیان از روزگاران کهن تا کنون است.
آیا تا به حال به نوای دلانگیز عود بربط، یکی از قدیمیترین سازهای سنتی ایرانی، گوش دادهاید؟ این ساز با صدایی گرم و عمیق، نه تنها بخشی از تاریخ و فرهنگ ایران را روایت میکند، بلکه هر شنوندهای را به سفری در دنیای موسیقی اصیل میبرد. اگر علاقهمند به آموزش ساختن یا نواختن عود هستید، اینجا نقطه شروع شماست! عود بربط با طراحی منحصربهفرد و صدای جادوییاش، مهارتی است که میتواند شما را با زیباییهای موسیقی ایرانی پیوند دهد.
در پهنه گسترده ایران زمین، مردمان مناطق گرموخشک با اتکا به دانش بومی و تجربه زیست چندین هزار ساله، شیوههایی منحصربهفرد برای مقابله با گرمای طاقت فرسا ابداع کردهاند. در این میان، بادگیر کرمانی نه تنها یکی از شاخصترین عناصر معماری اقلیمی در استان کرمان است، بلکه نمونهای برجسته از سازگاری خلاقانه با طبیعت محسوب میشود. این بادگیرها با ظاهری خاص، عملکردی هوشمندانه و پیوند با سنتهای بومی، هم نمادی از هنر معماریاند و هم سازههایی کاربردی در جهت تامین آسایش زیستی ساکنان کویر. در ادامه مزایا و طرز کار آن را نیز بررسی میکنیم.
در دل دشتی سوزان و خاکی ترکخورده، حفر قنات داستانی است از تلاش بیوقفه بشر برای بهدست آوردن آب زلال. نیاکان ما با دستان پرتوان خود تونلهای زیرزمینی میکاویدند تا جریان گرانش زمین، آب را از مادرچاه به سطح بفرستد و جان بخش زندگیهای خشکیده شود. این روش بینقص و پایدار، نهتنها نمادی از علم مهندسی آب در ایران باستان بود، بلکه با انتقال به چین، مراکش و حتی آمریکا، بخشی از یکی از بزرگترین دستاوردهای ایرانی در تاریخ فناوری محسوب شد.
آوایی که از عمق تاریخ میآید، با صدایی نرم و روحنواز، قصههای هزارساله را روایت میکند؛ این، صدای ساز رباب است. سازی که خاستگاه آن را به خراسان بزرگ و دوران ایران پس از اسلام نسبت میدهند، اما رد پایش را میتوان در سیستان و بلوچستان و سرزمینهای همسایه چون افغانستان نیز یافت.
مراسم افطاری دیگر فقط یک سنت مذهبی نیست؛ امروز بهعنوان میراث مشترک بشری شناخته میشود. در آذرماه ۱۴۰۲، آیین افطاری بهعنوان بیستوسومین عنصر میراث فرهنگی ناملموس ایران در یونسکو ثبت جهانی شد؛ آیینی که فراتر از غذا، روایتگر سخاوت، همدلی و ارزشهای اجتماعی در فرهنگ ایرانی است.
گاهی زیبایی در جزئیات معنا پیدا میکند؛ در پیچوخم نقشهایی که با طلا و رنگ، جان کاغذ را زنده میکنند. این ظرافت بیمانند، نامی کهن دارد: هنر تذهیب؛ هنری که نهفقط شاخهای از صنایعدستی ایران، بلکه زبان تصویری فرهنگ ایرانی است.
در سرمای زمستان، شعلهای کهن دوباره جان میگیرد؛ جشن سده، آیینی از دل تاریخ ایران که یادگار پیدایش آتش و ستایش نور در برابر تاریکی است. این جشن کهن در دهم بهمن، زمانی که شب بر زمین سایه انداخته، با افروختن آتشی بزرگ برگزار میشود؛ نمادی از پیروزی روشنایی و گرما بر سرما و ظلمت. در سال ۲۰۲۳، این آیین دیرینه بهعنوان میراث مشترک ایران و تاجیکستان در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو ثبت جهانی شد.
تاریخ سلجوقیان دورهی حکومتی در ایران پس از اسلام است که حدود یکونیم قرن به طول انجامید. حکومت سلجوقیان با طغرل بیک و برادرش چغری بیک آغاز شد که از طوایف ترکمن بودند. آنها در جنگ با سلطان مسعود غزنوی پیروز شدند و پس از برپایی حکومت، مرزهای ایران را تا سرحدات دورهی ساسانیان پیش بردند.
سلجوقیان ازجمله اقوامی بودند که ابتدا در اطراف سیحون ساکن بودند. بعدها در سال ۹۸۶ میلادی از سیحون عبور کردند و در فرارود (ماوراءالنهر) ساکن شدند. در آن دوران، فرماندهی این قوم را پسر سلجوقبندقاق برعهده داشت؛ اما قدرت واقعی آنها از زمان طغرل بیک ابوطالب بن میکائیل بن سلجوق در سالهای بین ۱۰۳۷ تا ۱۰۶۳ میلادی آغاز شد.
پرچم ایران که نشان هویت ملی این سرزمین کهن است، در طول دورههای مختلف تاریخی دستخوش تغییرات بسیاری شده تا به شکل امروزیاش پدیدار شود و قدمت ایران را به رخ بکشد. این پرچم نهتنها نمایانگر غرور ملی، بلکه بازتابدهنده فرهنگ، تاریخ و ارزشهای ایرانیان در دورههای مختلف است. در این مقاله، سیر تحول طراحی پرچم ایران از دوران باستان تا امروز را بررسی میکنیم.
«مسعود سپهری نیا» خبرنگار خبرگزاری میراث آریا در گزارشی از شهر تبریز به سراغ آیین خاص عزاداری «شاخسی واخسی» رفت. شاخسِی واخسِی (مخفف: شاه حسین، وای حسین) یا مراسم شاهحسینگویان، از آیینهای عزاداری در ماه محرم در میان ترکزبانان است. این مراسم در نواحی از آذربایجان و اردبیل، تبریز و سایر مناطق ترکزبان شمالغرب ایران برگزار میگردد. در این مراسم گروهی چوب به دست (یا بدون چوب با ضربه پا)، با حرکاتی هماهنگ (بالا و پایین آوردن چوبها)، عبارت شاخسی واخسی که تداعیکننده عبارت شاهحسین وایحسین است را تکرار میکنند. از این آیین بهعنوان یکی از هویتهای تاریخی تبریز یاد کردهاند که قدمتش به دوران صفویان برمیگردد. به گفته برخی، این حرکت اولین بار توسط دسته نظامی قزلباشها در زمان شاه اسماعیل صفوی انجام گرفت.