به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، در آستانه آغاز کشت پاییزه، نرخ خرید تضمینی محصولات زراعی برای سال جدید هنوز نهایی نشده و از طرفی هنوز مطالبات گندمکاران سال جاری نیز به طور کامل پرداخت نشده است.
تعیین و اعلام بهموقع نرخ خرید تضمینی محصولات کشاورزی، بهویژه گندم، صرفاً یک تصمیم برای زمان برداشت محصول نیست، بلکه یکی از متغیرهای مهم در تصمیمگیری کشاورزان برای سال زراعی جدید محسوب میشود؛ چراکه کشاورز پیش از آغاز کشت باید بر اساس هزینههای تولید و درآمد مورد انتظار، درباره نوع محصول و سطح زیرکشت خود تصمیم بگیرد.
در آخرین اظهارات منتشرشده، قیمت منطقی خرید تضمینی گندم از سوی کمیسیون تخصصی 85 هزار تومان به ازای هر کیلوگرم برآورد شده است، اما این رقم به معنای نرخ نهایی و مصوب خرید تضمینی نیست.
اهمیت تعیین نرخ پیش از شروع کشت زمانی بیشتر میشود که گندم با محصولات دیگری که کشاورزان امکان انتخاب آن را دارند، رقابت میکند. قیمت بذر، کود، سم، ماشینآلات، آب، سوخت و سایر هزینههای تولید از یک سو و زمان بازگشت سرمایه از سوی دیگر، در انتخاب الگوی کشت مؤثر است و نبود قیمت مشخص، محاسبه اقتصادی کشاورز را با عدم قطعیت همراه میکند.
مشکل کشاورزان برای تامین نقدینگی سال زراعی جدید
این مسئله در شرایطی رخ میدهد که پرونده پرداخت مطالبات گندمکاران سال جاری نیز هنوز بسته نشده است. مدیرعامل سازمان هدفمندسازی یارانهها چهارم مهرماه از واریز 73.4 همت دیگر از مطالبات گندمکاران خبر داد و اعلام کرد مجموع پرداختی به گندمکاران به 348.4 همت رسیده است.
با وجود این پرداخت، میزان تسویه برای دورههای مختلف تحویل گندم یکسان نبوده است؛ به طوری که مطالبات تحویلهای انجامشده تا 19 مرداد به 82 درصد و برای تحویلهای 20 مرداد تا 21 شهریور به 30 درصد رسیده است.
این موضوع میتواند کشاورزان را در تامین نقدینگی برای کشت جدید تحت تاثیر قرار دهد، زیرا منابع حاصل از فروش گندم میتواند برای خرید نهاده، آمادهسازی زمین، تأمین بذر و انجام عملیات کشت مورد استفاده قرار گیرد.
5.5 میلیون تن گندم تولیدی به دولت تحویل داده نشد!
از سوی دیگر، آمار خرید تضمینی نیز تصویری از چالش موجود در جذب محصول تولید داخل ارائه میدهد. تولید گندم در سال جاری حدود 14.1 میلیون تن اعلام شده، در حالی که حجم خرید تضمینی گندم به حدود 8.6 میلیون تن رسیده است. به این ترتیب، میان تولید اعلامشده و حجم خرید تضمینی حدود 5.5 میلیون تن فاصله وجود دارد.
البته این فاصله را نمیتوان به طور کامل ناشی از پایین بودن نرخ خرید تضمینی یا تأخیر در پرداخت مطالبات دانست؛ زیرا بخشی از تولید ممکن است به شکل خودمصرفی، فروش توافقی، استفاده برای بذر یا سایر مصارف وارد مسیرهای دیگری شده باشد. با این حال، فعالان بخش کشاورزی پیشتر تأکید کردهاند که تأخیر در پرداخت مطالبات میتواند موجب خروج بخشی از گندم از شبکه خرید تضمینی و نگهداری محصول در انبارهای کشاورزان شود.
چرا اعلام به موقع نرخ خرید تضمینی مهم است؟
باید توجه داشت که موضوع فقط به گندم محدود نمیشود؛ در سیاست خرید تضمینی محصولات کشاورزی، تأخیر در اعلام نرخ میتواند بر تصمیم تولیدکننده درباره سایر محصولات نیز اثر بگذارد. کشاورز زمانی میتواند الگوی کشت اقتصادیتری انتخاب کند که بداند محصول اصلی او با چه قیمتی خریداری خواهد شد و چه زمانی وجه آن را دریافت میکند.
اعلام بهموقع نرخ خرید تضمینی گندم پیش از فصل کشت، علاوه بر ایجاد امکان برنامهریزی برای کشاورزان، به دولت نیز کمک میکند تصویری روشنتر از سطح تولید مورد انتظار و هزینه مورد نیاز برای خرید محصول داشته باشد. همزمان، تسویه مطالبات باقیمانده میتواند نقدینگی لازم برای ورود گندمکاران به سال زراعی جدید را فراهم کند؛ دو موضوعی که در کنار یکدیگر، بر استمرار تولید گندم و میزان جذب محصول در شبکه خرید تضمینی اثرگذار هستند.
انتهای پیام/
