به گزارش خبرگزاری مهر، طرح آمارگیری از گردشگران ملی یکی از طرح‌های مرکز آمار ایران است که با هدف تهیه آمار و اطلاعات مربوط به سفرهای گردشگری خانوارهای کشور، برای انجام بررسی‌های اقتصادی و کمک به تصمیم‌گیری مدیران و برنامه‌ریزان در حوزه گردشگری، توسط این مرکز اجرا می‌شود.
در این طرح، با مراجعه به خانوارهای نمونه، اطلاعاتی درباره ویژگی‌های سفر، از جمله تعداد سفر، نوع سفر (با اقامت شبانه و بدون اقامت شبانه)، هدف اصلی سفر، شیوه سفر، نوع اقامتگاه گردشگران، نوع وسیله نقلیه مورد استفاده، تعداد شب‌های اقامت و هزینه‌های سفر جمع‌آوری می‌شود.
نتایج این طرح آماری در فصل تابستان سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد:
– در فصل تابستان سال ۱۴۰۴، حدود ۴۶ درصد خانوارهای کشور حداقل یک نفر از اعضای خانوارشان سفر داشته‌اند. در مقابل، حدود ۵۴ درصد خانوارها در این فصل هیچ سفری نداشته‌اند.
– کمی بیش از نیمی از سفرهای بومی در فصل تابستان سال ۱۴۰۴، معادل ۵۴ درصد، با اقامت شبانه و ۴۶ درصد از سفرها بدون اقامت شبانه انجام شده است.
– ۱۰ استان خراسان رضوی، مازندران، تهران، فارس، گیلان، اصفهان، کرمانشاه، زنجان، آذربایجان غربی و همدان، مقصد بیشترین سفرهای بومی در فصل تابستان سال ۱۴۰۴ بوده‌اند.
– ۱۰ استان خراسان رضوی، مازندران، تهران، فارس، گیلان، اصفهان، همدان، کرمانشاه، اردبیل و کردستان، مقصد بیشترین سفرهای بومی با اقامت شبانه در فصل تابستان سال ۱۴۰۴ بوده‌اند.
– ۱۰ استان زنجان، کرمانشاه، آذربایجان غربی، اصفهان، مازندران، فارس، گیلان، چهارمحال و بختیاری، همدان و آذربایجان شرقی، مقصد بیشترین سفرهای بومی بدون اقامت شبانه در فصل تابستان سال ۱۴۰۴ بوده‌اند.
– بیشترین سفرهای بومی با اقامت شبانه در فصل تابستان سال ۱۴۰۴ با هدف دیدار دوستان و بستگان (۵۲ درصد)، گردش و تفریح (۲۵ درصد)، زیارت (۱۲ درصد) و درمان (۸ درصد) انجام شده است. سفر با این اهداف در مجموع حدود ۹۷ درصد از کل سفرهای بومی با اقامت شبانه را تشکیل داده است. حدود ۳ درصد از سفرها نیز با سایر اهداف، از جمله آموزش، خرید و کسب‌وکار انجام شده است.
– در فصل تابستان سال ۱۴۰۴، ۲۸ درصد از سفرهای بومی بدون اقامت شبانه با هدف دیدار دوستان و بستگان، ۲۵ درصد با هدف گردش و تفریح، ۲۵ درصد با هدف درمان و ۱۴ درصد با هدف خرید انجام شده است. ۸ درصد از سفرهای بدون اقامت شبانه نیز با سایر اهداف، از جمله آموزش، زیارت و کسب‌وکار صورت گرفته است.
– اقامتگاه اصلی مورد استفاده در سفرهای بومی با اقامت شبانه خانوارها در فصل تابستان سال ۱۴۰۴، خانه بستگان و آشنایان با ۶۰ درصد بوده است. پس از آن، ویلا و آپارتمان شخصی با ۱۶ درصد، ویلا و آپارتمان اجاره‌ای با ۱۱ درصد، اقامتگاه عمومی با ۷ درصد و سایر اقامتگاه‌ها با ۶ درصد در رتبه‌های بعدی قرار داشته‌اند.
برای مشاهده متن کامل اینجا را کلیک کنید.
