به گزارش خبرنگار میراثآریا، تازهترین ارزیابی مؤسسات معتبر بینالمللی مطالعات بازار، از تداوم رشد شتابان گردشگری فرهنگی و میراثمحور در اقتصاد جهانی حکایت دارد؛ بخشی که طی سالهای اخیر، بهواسطه تغییر الگوهای سفر، افزایش گرایش گردشگران به تجربههای هویتمحور و ارتقای جایگاه میراث فرهنگی در توسعه پایدار، به یکی از مهمترین پیشرانهای صنعت گردشگری جهان تبدیل شده است.
بر پایه این گزارش، ارزش بازار جهانی گردشگری میراثی در سال ۲۰۲۵ حدود ۶۲۴ میلیارد دلار برآورد شده است؛ رقمی که انتظار میرود در سال ۲۰۲۶ به بیش از ۶۴۷ میلیارد دلار افزایش یابد. همچنین پیشبینیها نشان میدهد این بازار با حفظ روند رشد پایدار، تا سال ۲۰۳۳ از مرز ۹۳۷ میلیارد دلار عبور خواهد کرد؛ چشماندازی که از تقویت نقش میراث فرهنگی در اقتصاد جهانی گردشگری و افزایش سهم سفرهای فرهنگی در سبد تقاضای گردشگران بینالمللی حکایت دارد.
کارشناسان بینالمللی، افزایش تمایل گردشگران به شناخت تاریخ، تمدن، فرهنگ، معماری، آیینهای بومی و تجربههای اصیل محلی را از مهمترین محرکهای این روند میدانند. به اعتقاد آنان، گردشگران امروز بیش از گذشته در جستوجوی مقاصدی هستند که علاوه بر جاذبههای طبیعی، روایتهای تاریخی، هویت فرهنگی و تجربهای عمیق و معنادار از زیستبوم مقصد را ارائه دهند.
در همین چارچوب، مقاصدی که از آثار ثبتشده در فهرست میراثجهانی یونسکو برخوردارند، جایگاه ممتازتری در بازار رقابتی گردشگری بینالمللی یافتهاند و به دلیل برخورداری از اعتبار جهانی، اصالت تاریخی و استانداردهای حفاظتی، سهم بیشتری از جریان گردشگران فرهنگی را به خود اختصاص دادهاند.
این گزارش همچنین نشان میدهد منطقه آسیا و اقیانوسیه همچنان بزرگترین بازار گردشگری میراثی جهان به شمار میرود و بیشترین تقاضا در این حوزه به گروه سنی ۵۱ تا ۷۰ سال اختصاص دارد. با این حال، رشد فزاینده استقبال نسلهای جوانتر از سفرهای فرهنگی، بهویژه با هدف تجربه سبکهای زندگی بومی، مشارکت در رویدادهای فرهنگی و تعامل مستقیم با جوامع محلی، از مهمترین روندهای نوظهور بازار جهانی گردشگری ارزیابی شده است.
همزمان با این تحولات، یونسکو و سازمان گردشگری ملل متحد (UN Tourism) با امضای توافقنامهای تازه، بر تعمیق همکاریهای بینالمللی در حوزه توسعه گردشگری پایدار، حفاظت از میراثفرهنگی و طبیعی و بهرهبرداری مسئولانه از ظرفیتهای گردشگری فرهنگی تاکید کردهاند. بر اساس این توافق، اجرای برنامههای ملی، توسعه پروژههای پایلوت، انتقال دانش تخصصی، توانمندسازی جوامع محلی و تبادل تجربه میان کشورها در دستور کار مشترک دو سازمان قرار گرفته است.
تحلیلگران معتقدند صنعت گردشگری جهان در حال ورود به مرحلهای است که مزیت رقابتی کشورها بیش از هر زمان دیگری بر کیفیت حفاظت از میراثفرهنگی، حکمرانی پایدار مقاصد، مشارکت جوامع محلی و مدیریت هوشمند گردشگری استوار خواهد بود. از این منظر، کشورهایی که بتوانند میان صیانت از سرمایههای تاریخی و بهرهبرداری پایدار از ظرفیتهای گردشگری توازن برقرار کنند، سهم بیشتری از بازار رو به رشد گردشگری فرهنگی جهان را به دست خواهند آورد.
انتهای پیام/
